مصرع دوم · شماره 102بود در کوه و دشت آوارهشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.99صفت نخجیر را مطول کرد#100عزم نخجیر گاه اول کرد#101عاشق مستمند بیچاره#102بود در کوه و دشت آوارهانتخابشده103دیده پر خون، دماغ پر سودا#104جان ز آشوب عشق در غوغا#105غم هجران تنش چو مو کرده#دربارهٔ این سطرسطر شماره 102 از «حکایت» است.سطر پیشینعاشق مستمند بیچاره→سطر بعدیدیده پر خون، دماغ پر سودا←