مصرع نخست · شماره 47حسن را صورتی مبین و مدانشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.44هان! نشانش ازین طبق برداشت#45متاله روان راه اله#46به مویزی جهان برند از راه#47حسن را صورتی مبین و مدانانتخابشده48به مویزی ز راه باز ممان#49باصره، چون که با کمال بود#50لذتش راتب جمال بود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 47 از «حکایت» است.سطر پیشینبه مویزی جهان برند از راه→سطر بعدیبه مویزی ز راه باز ممان←