مصرع دوم · شماره 48به مویزی ز راه باز ممانشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.45متاله روان راه اله#46به مویزی جهان برند از راه#47حسن را صورتی مبین و مدان#48به مویزی ز راه باز ممانانتخابشده49باصره، چون که با کمال بود#50لذتش راتب جمال بود#51گر طبیعت چشیدنش خواهد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 48 از «حکایت» است.سطر پیشینحسن را صورتی مبین و مدان→سطر بعدیباصره، چون که با کمال بود←
شاعرعراقیشاعرعراقیشاعرعراقیشاعرعراقی