در سماع توام، چو حال گرفت

دلم از جان خود جدایی کرد

تا غم تو قبول کرد مرا

هستی خود ملول کرد مرا

از وجود خودم ملال گرفت

آیت عشق تو چو بر خواندم

مایه جان و دل برافشاندم