از وجود خودم ملال گرفت

تا غم تو قبول کرد مرا

هستی خود ملول کرد مرا

در سماع توام، چو حال گرفت

آیت عشق تو چو بر خواندم

مایه جان و دل برافشاندم

هر کجا آفتاب حسن تو تافت