مصرع نخست · شماره 19سر خود گیر و گوش کن سخنیشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.16سگ کویش بر آدمی بگزید#17تا بدو خادمی پیام آورد#18کین گذشت از حکایت آن کرد#19سر خود گیر و گوش کن سخنیانتخابشده20چون تویی را کجا رسد چو منی؟#21گر تو سودای عاشقی داری#22شاید ار قصر شاه بگذاری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 19 از «حکایت» است.سطر پیشینکین گذشت از حکایت آن کرد→سطر بعدیچون تویی را کجا رسد چو منی؟←