مصرع دوم · شماره 26جان به دریا غریق و تن به کرانشاعرعراقیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.23چون که در قصر خویش منزل کرد#24با هزاران هزار انده و درد#25سینه پر سوز ازو و دل بریان#26جان به دریا غریق و تن به کرانانتخابشده27گشت بیمار، چو نخورد و نخفت#28دایما با خود این سخن می گفت:#29طالبم را نگر، که شد مطلوب#دربارهٔ این سطرسطر شماره 26 از «مثنوی» است.سطر پیشینسینه پر سوز ازو و دل بریان→سطر بعدیگشت بیمار، چو نخورد و نخفت←