مصرع دوم · شماره 28دایما با خود این سخن می گفت:شاعرعراقیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.25سینه پر سوز ازو و دل بریان#26جان به دریا غریق و تن به کران#27گشت بیمار، چو نخورد و نخفت#28دایما با خود این سخن می گفت:انتخابشده29طالبم را نگر، که شد مطلوب#30یا محب مرا، که شد محبوب#31ای پدر، بهر من طبیب مجوی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 28 از «مثنوی» است.سطر پیشینگشت بیمار، چو نخورد و نخفت→سطر بعدیطالبم را نگر، که شد مطلوب←