مهر رویت به جان خریده بود

من چو در عارض تو حیرانم

لوح محفوظ عشق می خوانم

دیده ای کان جمال دیده بود

با خود، از بیخودی، تو را بینم

گر تو با من نه ای چرا بینم؟

چون نظر بر رخ تو می فگنم