با خود، از بیخودی، تو را بینم

لوح محفوظ عشق می خوانم

دیده ای کان جمال دیده بود

مهر رویت به جان خریده بود

گر تو با من نه ای چرا بینم؟

چون نظر بر رخ تو می فگنم

می برد از دیار جان و تنم