عاشقان تو نیک معذورند

دوست می دارمت به بانگ بلند

دلم از جان خویش دست بشست

بعد از آن دیده بر رخ تو فکند

زان که نبود کسی تو را مانند

دیده ای کو رخ تو دیده بود

به خیال تو کی شود خرسند؟