وز تجلی نسوخت جسم کلیم

آتش از تن نصیب خود طلبد

سوزش مغز بی خرد طلبد

گل آتش به پیش ابراهیم

نظر ما به چشم تو جانی است

میل دل را نتیجه روحانی است

نظری ، کز سر صفا آید