گل آتش به پیش ابراهیم

پای را پیش هر دو یکسان است

آتش از تن نصیب خود طلبد

سوزش مغز بی خرد طلبد

وز تجلی نسوخت جسم کلیم

نظر ما به چشم تو جانی است

میل دل را نتیجه روحانی است