مصرع دوم · شماره 32پای را پیش هر دو یکسان استشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.29پای ها از کنار آن مهوش#30چست در زد به منقل آتش#31گفت: چشمم اگر چه حیران است#32پای را پیش هر دو یکسان استانتخابشده33آتش از تن نصیب خود طلبد#34سوزش مغز بی خرد طلبد#35گل آتش به پیش ابراهیم#دربارهٔ این سطرسطر شماره 32 از «حکایت» است.سطر پیشینگفت: چشمم اگر چه حیران است→سطر بعدیآتش از تن نصیب خود طلبد←