روی لیلی به چشم مجنون بین

عاشقانی که مست و مدهوشند

باده از جام عشق می نوشند

ز اندرون غافل است بیرون بین

حسن صورت چو آلت است تو را

پس به کاری حوالت است تو را

مغز خود ز اندرون پوست ببین