حسن صورت چو آلت است تو را

باده از جام عشق می نوشند

ز اندرون غافل است بیرون بین

روی لیلی به چشم مجنون بین

پس به کاری حوالت است تو را

مغز خود ز اندرون پوست ببین

زان شعاعی ز نور دوست ببین