دیده حیران، که تا کجا بیند؟

هر چه دل را بدان نباشد آز

دیده فارغ بود ز دیدن باز

دل بخواهد که دیده را بیند

اندران ره کزو نشان جویند

سر فدا کرده، ترک جان گویند