چون خامه سبک مغز، از بی حضوری دل

از راه چشم باشد، گفت و شنود ما را

خواهد کمان هدف را، پیوسته پای بر جا

زان در نیارد از پا، چرخ کبود ما را

شد بیش روسیاهی، در هر سجود ما را

گر صبح از دل شب، زنگار می زداید

چون از سپیدی مو، غفلت فزود ما را؟