گر جامه از غبار به بر می کنیم ما

در پاکی گهر ز صدف دست برده ایم

آبی که می خوریم گهر می کنیم ما

چون گردباد، نیش دو صد خار می خوریم

وا می کنیم غنچه دل را به زور آه

خون در دل نسیم سحر می کنیم ما

از رخنه دل است، رهی گر به دوست هست