وا می کنیم غنچه دل را به زور آه

آبی که می خوریم گهر می کنیم ما

چون گردباد، نیش دو صد خار می خوریم

گر جامه از غبار به بر می کنیم ما

خون در دل نسیم سحر می کنیم ما

از رخنه دل است، رهی گر به دوست هست

زین راه اختیار سفر می کنیم ما