به چشم کم منگر جسم خاکسار مرا

خزان من چو حنا با بهار نزدیک است

یکی است چشم فرو بستن و گشادن من

به مرگ، زندگیم چون شرار نزدیک است

که این غبار به دامان یار نزدیک است

چه غم ز دوری راه است بیقراران را؟

به موج های سبکرو کنار نزدیک است