به موج های سبکرو کنار نزدیک است

به چشم کم منگر جسم خاکسار مرا

که این غبار به دامان یار نزدیک است

چه غم ز دوری راه است بیقراران را؟

به آفتاب رسید از کنار گل شبنم

به وصل، دیده شب زنده دار نزدیک است

چو سوخت تشنه لبی دانه مرا صائب