چو سوخت تشنه لبی دانه مرا صائب

به موج های سبکرو کنار نزدیک است

به آفتاب رسید از کنار گل شبنم

به وصل، دیده شب زنده دار نزدیک است

چه سود ازین که به من نوبهار نزدیک است؟