گل مومیایی پر و بال شکسته است

باد بهار مرهم دلهای خسته است

شاخ از شکوفه پنبه سرانجام می کند

از بهر داغ لاله که در خون نشسته است

وقت است اگر ز پوست بر آیند غنچه ها