از بهر داغ لاله که در خون نشسته است

باد بهار مرهم دلهای خسته است

گل مومیایی پر و بال شکسته است

شاخ از شکوفه پنبه سرانجام می کند

وقت است اگر ز پوست بر آیند غنچه ها

شیر شکوفه زهر هوا را شکسته است

زنجیریی است ابر که فریاد می کند