صد دل به یکدگر چو شود آشنا، یکی است

خواهی به کعبه رو کن و خواهی به سومنات

از اختلاف راه چه غم، رهنما یکی است

این ما و من نتیجه بیگانگی بود

در چشم پاک بین نبود رسم امتیاز

در آفتاب، سایه شاه و گدا یکی است

بی ساقی و شراب، غم از دل نمی رود