در آفتاب، سایه شاه و گدا یکی است

این ما و من نتیجه بیگانگی بود

صد دل به یکدگر چو شود آشنا، یکی است

در چشم پاک بین نبود رسم امتیاز

بی ساقی و شراب، غم از دل نمی رود

این درد را طبیب یکی و دوا یکی است

از حرف خود به تیغ نگردیم چون قلم