که قلم، بسته لب از نامه دیوانه گذشت

در شبستان جهان، عمر گرانمایه ما

هر چه در خواب نشد صرف، به افسانه گذشت

منه انگشت به حرف من مجنون زنهار

دل آزاد من و گرد تعلق، هیهات

بارها سیل تهیدست ازین خانه گذشت

عقل از آب و گل تقلید نیامد بیرون