بارها سیل تهیدست ازین خانه گذشت

منه انگشت به حرف من مجنون زنهار

که قلم، بسته لب از نامه دیوانه گذشت

دل آزاد من و گرد تعلق، هیهات

عقل از آب و گل تقلید نیامد بیرون

عشق اول قدم از کعبه و بتخانه گذشت

مایه عشرت ایام کهنسالی شد