مایه عشرت ایام کهنسالی شد

بارها سیل تهیدست ازین خانه گذشت

عقل از آب و گل تقلید نیامد بیرون

عشق اول قدم از کعبه و بتخانه گذشت

آنچه از عمر به بازیچه طفلانه گذشت

یک دم از خلوت اندیشه نیامد بیرون

عمر صائب همه در سیر پریخانه گذشت