این شیشه شکسته به راه کسی مباد

از انتظار، دیده یعقوب شد سفید

هیچ آفریده چشم به راه کسی مباد

از توبه شکسته، زمین گیر خجلتم

یا رب که هیچ دیده ز پرواز بی محل

منت پذیر از پر کاه کسی مباد

لرزد دلم ز قامت خم همچو برگ بید