لرزد دلم ز قامت خم همچو برگ بید

این شیشه شکسته به راه کسی مباد

یا رب که هیچ دیده ز پرواز بی محل

منت پذیر از پر کاه کسی مباد

دیوار پی گسسته پناه کسی مباد

در حیرتم که توبه کنم از کدام جرم

بیش از شمار، جرم و گناه کسی مباد