غنچه گردم گر نسیم از شاخسارم بگذرد

بس که ناز کارنشناسان ملولم ساخته است

دست می مالم به هم تا وقت کارم بگذرد

بار منت بر نمی تابد دل آزاده ام

با خیال او قناعت می کنم، من کیستم

تا وصالش در دل امیدوارم بگذرد؟

من که چون خورشید تابان لعل سازم سنگ را