داغی که به به خون جگر کرده بود دل

از چشمک شکوفه بادام تازه شد

از نوبهار، سبزه مینا کشید قد

از آ ب تلخ می جگر جام تازه شد

از روی گرم لاله گلفام تازه شد

شب از شکوفه روز شد و روز شب ز ابر

هنگامه مکرر ایام تازه شد