شب از شکوفه روز شد و روز شب ز ابر

از آ ب تلخ می جگر جام تازه شد

داغی که به به خون جگر کرده بود دل

از روی گرم لاله گلفام تازه شد

هنگامه مکرر ایام تازه شد

حاجت به رفتن چمن از کنج خانه نیست

زین سان که از بهار در و بام تازه شد