حاجت به رفتن چمن از کنج خانه نیست

از روی گرم لاله گلفام تازه شد

شب از شکوفه روز شد و روز شب ز ابر

هنگامه مکرر ایام تازه شد

زین سان که از بهار در و بام تازه شد

صائب ترا ز سردی دوران خزان مباد

کز نوبهار طبع تو ایام تازه شد