مادر ز دیدن تو ز فرزند بگسلد

از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلد

نشو و نما ز نخل برومند بگسلد

طفل از نظاره تو ز مادر شود جدا

دامن کشان ز هر در باغی که بگذری

از ریشه سرو رشته پیوند بگسلد

چون نی نوازشی به لب خویش کن مرا