دامن کشان ز هر در باغی که بگذری

نشو و نما ز نخل برومند بگسلد

طفل از نظاره تو ز مادر شود جدا

مادر ز دیدن تو ز فرزند بگسلد

از ریشه سرو رشته پیوند بگسلد

چون نی نوازشی به لب خویش کن مرا

زان پیشتر که بند من از بند بگسلد