چون شب شود، گدای در خانه تواند

گردنکشان شیشه و افتادگان جام

در زیر دست ساقی میخانه تواند

آن خسروان که روز بزرگی کنند خرج

ما خود چه ذره ایم، که خورشید طلعتان

با روی آتشین همه پروانه تواند

صائب بگو، که پرده شناسان روزگار