با روی آتشین همه پروانه تواند

آن خسروان که روز بزرگی کنند خرج

چون شب شود، گدای در خانه تواند

ما خود چه ذره ایم، که خورشید طلعتان

صائب بگو، که پرده شناسان روزگار

از دل تمام گوش به افسانه تواند