گلاب تلخ ز گل یادگار می ماند

نه گل، نه لاله درین خارزار می ماند

دویدنی به نسیم بهار می ماند

مل خنده بود گریه پشیمانی

مگر شهید به این تیغ کوه شد فرهاد؟

که لاله اش به چراغ مزار می ماند

مه تمام، هلال و هلال شد مه بدر