که اندکی به دل داغدیده می ماند

کمند حادثه را چین نارسایی نیست

رمیدنی به غزال رمیده می ماند

ز روی لاله ازان چشم برنمی دارم

چو تیر، راست روان بر زمین نمی مانند

عداوتی به سپهر خمیده می ماند

تمتع از رخ گل می برند دیده وران