فغان که در ره سیل سبک عنان حیات

که همچو سنگ نشانم به جا گذاشته اند

چو نی بجو نفس گرم ازان سبک روحان

که برگ را ز برای نوا گذاشته اند

ز خواب، بند گرانم به پا گذاشته اند

مباش محو اثرهای خود، تماشا کن

که پیشتر ز تو مردان چها گذاشته اند