شد مهربان سپهر به من آخر حیات

بعد از هزار دور که نوبت به من رسید

بی آسیا ز دانه چه لذت برد کسی؟

دندان نمانده بود چو نعمت به من رسید

در وقت صبح، خواب فراغت به من رسید

صافی که بود قسمت یاران رفته شد

درد شرابخانه قسمت به من رسید