زان سان بسر رسید که خوابی ندید کس

حرفی است این که خضر به آب بقا رسید

زین چرخ دل سیه دم آبی ندید کس

از گردش فلک، شب کوتاه زندگی

از دانش آنچه داد، کم رزق می نهد

چون آسمان، درست حسابی ندید کس

صائب به هر که می نگرم مست و بیخودست