طفل بهانه جو جگر دایه می خورد

با زاهدان خشک مکن گفتگوی دل

در هر شکست، فتح دگر هست عشق را

پر می شود ز سنگ ملامت سبوی دل

بیچاره آن کسی که شود چاره جوی دل

میخانه است کاسه سر فیل مست را

صائب ز خود شراب برآرد سبوی دل