صائب تلاش قرب نکویان نمی کنم

رنگ پریده باز نیاید به روی گل

کردم نهفته در دل صد پاره راز عشق

غافل که بیش می شود از برگ، بوی گل

چشم ترست حاصل شبنم ز روی گل