همچو گوهر گر دلم از سنگ گردد، دور نیست

در چمن بیکار چون دست چنار افتاده ام

نیستم یک چشم زد ایمن ز آسیب شکست

گوییا آیینه ام در زنگبار افتاده ام

دور از مژگان ابر نوبهار افتاده ام

من که صائب کار یکرو کرده ام با کاینات

در میان مردم عالم چه کار افتاده ام؟