ز انقلاب چرخ می لرزم به آب روی خویش

در بهشتم تا ز اوج اعتبار افتاده ام

خواری و بی قدری گوهر گناه جوهری است

نیست جرم من اگر در رهگذار افتاده ام

جام لبریزم به دست رعشه دار افتاده ام

هر که بر دارد مرا از خاک، اندازد به خاک

میوه خامم، به سنگ از شاخسار افتاده ام