شمع خورشیدم، نهان در زیر دامان مانده ام

ماه مصرم، در حجاب چاه کنعان مانده ام

از عزیزان هیچ کس خوابی برای من ندید

گر چه عمری شد که چون یوسف به زندان مانده ام

هیچ کس از بی سرانجامی نمی خواند مرا